Σφύριξα κι έληξες

Η συγγνώμη είναι για σένα άγνωστη νομίζω λέξη,
τι είναι πόνος και τι χάδι δυστυχώς τα 'χεις μπερδέψει
Για τους άλλους είσαι εντάξει, μα για την καρδιά μου είσαι
οπλισμένος δολοφόνος που απλά καταζητείσαι

Θα 'μουν για σκότωμα αγάπη αν σου έδινα,
κοίτα για χάρη σου πώς ήμουν και πώς έγινα
Πήρες παράταση μα εγκατέλειψες,
μην ξαναγυρίσεις...σφύριξα κι έληξες
Σφύριξα κι έληξες, έληξες

Επειγόντως έχω ανάγκη ουρανό να συναντήσω,
τόσα χρόνια ισοβίτης έφτασε η στιγμή να ζήσω
Η φωτιά σου με έχει κάψει δε θα την ξαναπατήσω,
μόλις έρθεις για να ανάψει επιτόπου θα τη σβήσω

Θα 'μουν για σκότωμα αγάπη αν σου έδινα,
κοίτα για χάρη σου πως ήμουν και πως έγινα
Πήρες παράταση μα εγκατέλειψες,
μην ξαναγυρίσεις...σφύριξα κι έληξες
Σφύριξα κι έληξες, έληξες

Σεντόνια

Γέμισε άδειες κούτες το σαλόνι
και μια καινούργια θέα απ' το μπαλκόνι
Μυρίζει αλλιώτικος αέρας εδώ μέσα
μα σε ξεπέρασα και μου 'μειναν και ρέστα

Κι ετσι όπως μπαίνει απ' τα παράθυρα το φως
χαίρω πολύ μου λέει ο καινούργιος μου εαυτός

Τώρα καίω την καρδιά μου
καίω και τα δάκρυά μου
και ξορκίζω δέκα χρόνια
στα καινούργια μου σεντόνια

Στάχτη κάνω την καρδιά μου
στάχτη και τα όνειρα μου
και ξορκίζω δέκα χρόνια
στα καινούργια μου σεντόνια

Πήρα τα ρούχα μου και σου άφησα αναμνήσεις
για συντροφιά στις άδειες νύχτες που θα ζήσεις

Κι έτσι όπως μπαίνει απ' τα παράθυρα το φως
χαίρω πολύ μου λέει ο καινούργιος μου εαυτός

Τώρα καίω την καρδιά μου
καίω και τα δάκρυά μου
και ξορκίζω δέκα χρόνια
στα καινούργια μου σεντόνια

Στάχτη κάνω την καρδιά μου
στάχτη και τα όνειρα μου
και ξορκίζω δέκα χρόνια
στα καινούργια μου σεντόνια

Ό,τι έγινε έγινε
Ό,τι έκανα έκανα
Όσο έκλαψα έκλαψα
Φτάνουν πια τα δάκρυα αρκετά

Τώρα καίω την καρδιά μου
καίω και τα δάκρυά μου
και ξορκίζω δέκα χρόνια
στα καινούργια μου σεντόνια

Στάχτη κάνω την καρδιά μου
στάχτη και τα όνειρα μου
και ξορκίζω δέκα χρόνια
στα καινούργια μου σεντόνια

Συνάντηση

Ήταν η μέρα γιορτινή, που σ' είχα συναντήσει
στους γιαλούς
ήταν το φως σου κόκκινο και φώτιζε τη δύση
στους γκρεμούς

Κι ήσουν ωραία και τραγουδούσες
σιγανά
στον άνεμο γλιστρούσες
Κι ήσουν ωραία χαμογελούσες
και φτερά στα ποδιά μου φορούσες

Τα βλέφαρα σου τα κλειστά
θάλασσες κρύβαν μέσα και λυγμούς
στα κύματά τους βούτηξες
και βγήκες πριγκηπέσσα στους ουρανούς

Κι ήσουν ωραία και μου μιλούσες
σιγανά
άνεμους τραγουδούσες
κι ήσουν ωραία, χαμογελούσες
και φτερά στα ποδιά μου φορούσες