Κανέναν άλλον
Δεν έχω στο μυαλό μου
Κανέναν άλλον
Δεν έχω πιο δικό μου
Κανέναν άλλον
Κοντά μου δεν αντέχω
Είναι μεγάλο
Το πρόβλημα που έχω
Κανέναν άλλον
Δεν πλησιάζω τόσο
Τα όνειρά μου
Στα χέρια να του δώσω
Κανέναν άλλον
Δεν έχω στην καρδιά μου
Αυτά που λένε
Να σου τα πουν μπροστά μου
Εσένα μόνο
Στην αγκαλιά μου βάζω
Χαρά και πόνο
Μαζί σου τα μοιράζω
Εσένα μόνο
Να μ' ακουμπάς αφήνω
Σε εσένα μόνο
Ψυχή και σώμα δίνω
Κανέναν άλλον
Δεν έχω συναντήσει
Της μοναξιάς μου
Τα μάγια να τα λύσει
Κανέναν άλλον
Δεν έχω νιώσει έτσι
Κομμάτι έχεις
Από την κάθε σκέψη
Κανέναν άλλον
Δεν έχω βρει ακόμα
Να μου αλλάζει
Στον ουρανό το χρώμα
Κανέναν άλλον
Δεν έβαλα μπροστά σου
Να μην φοβάται
Μαζί μου η καρδιά σου
Εσένα μόνο
Στην αγκαλιά μου βάζω
Χαρά και πόνο
Μαζί σου τα μοιράζω
Εσένα μόνο
Να μ' ακουμπάς αφήνω
Σε εσένα μόνο
Ψυχή και σώμα δίνω
Σε εσένα μόνο
Ψυχή και σώμα δίνω
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011
Μου 'ταξες ταξίδι να με πας
Να 'ξερα των άστρων το σκοπό
να σ' τον λέω, να σε νανουρίζω.
Να 'μουνα θεός να σου το πω:
"Πάρ' τον Γαλαξία, σ' τον χαρίζω".
Πόσο σ' αγαπώ, πόσο σ' αγαπώ.
Μου 'ταξες ταξίδι να με πας
όσο μακρυά ο κόσμος φτάνει.
Πού αλλού, καρδιά μου, να με πας;
Πήγα στον παράδεισο και φτάνει.
Πόσο μ' αγαπάς, πόσο μ' αγαπάς.
Μάλαμα στα τζάμια το νερό
κι ούτε μια σταγόνα δεν ορίζω.
Όλο μου το βιος, ό,τι φορώ
η ψυχούλα μου και σ' τη χαρίζω.
Πόσο σ' αγαπώ, πόσο σ' αγαπώ...
να σ' τον λέω, να σε νανουρίζω.
Να 'μουνα θεός να σου το πω:
"Πάρ' τον Γαλαξία, σ' τον χαρίζω".
Πόσο σ' αγαπώ, πόσο σ' αγαπώ.
Μου 'ταξες ταξίδι να με πας
όσο μακρυά ο κόσμος φτάνει.
Πού αλλού, καρδιά μου, να με πας;
Πήγα στον παράδεισο και φτάνει.
Πόσο μ' αγαπάς, πόσο μ' αγαπάς.
Μάλαμα στα τζάμια το νερό
κι ούτε μια σταγόνα δεν ορίζω.
Όλο μου το βιος, ό,τι φορώ
η ψυχούλα μου και σ' τη χαρίζω.
Πόσο σ' αγαπώ, πόσο σ' αγαπώ...
Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
Μόνο γιατί μ' αγάπησες...
Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες
σε περασμένα χρόνια.
Και σ' ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.
Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.
Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.
Γιατί, μόνο γιατί σ' έσεναν άρεσε
γι' αυτό έμειν' ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ' ακολουθούσες όπου πήγαινα
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Μόνο γιατί σ' εσέναν άρεσε.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα
γι' αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
'μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα.
Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.
σε περασμένα χρόνια.
Και σ' ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.
Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.
Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.
Γιατί, μόνο γιατί σ' έσεναν άρεσε
γι' αυτό έμειν' ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ' ακολουθούσες όπου πήγαινα
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Μόνο γιατί σ' εσέναν άρεσε.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα
γι' αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
'μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα.
Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.
Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011
Φουρτούνα στο πλυντήριο
Δε θα βαρεθώ ποτέ μου αυτόν τον κόσμο
κι ας μας πήρε καναρίνια σε κλουβιά
Στα περίπτερα μαστίχα παίρνω δυόσμο
Μόνο μ’ έρωτα νικιέται αυτή η σκλαβιά
Φουρτούνα στο πλυντήριο, ναυάγιο στη μπανιέρα
Αλεύρι, ανεμοστρόβιλος στου μίξερ την κοιλιά
Φθινόπωρο στη σκούπα μας, χειμώνας στην ψωμιέρα
Σε φίλαγα και χιόνιζε και πήγα στη δουλειά
Δε θα βαρεθώ ποτέ μου αυτή τη λέξη
που μ’ οδήγησε απ’ τα λόγια στα φιλιά
Κι ένα κόκκινο κρασί θα συνοδέψει
την απόφαση να μείνουμε αγκαλιά
κι ας μας πήρε καναρίνια σε κλουβιά
Στα περίπτερα μαστίχα παίρνω δυόσμο
Μόνο μ’ έρωτα νικιέται αυτή η σκλαβιά
Φουρτούνα στο πλυντήριο, ναυάγιο στη μπανιέρα
Αλεύρι, ανεμοστρόβιλος στου μίξερ την κοιλιά
Φθινόπωρο στη σκούπα μας, χειμώνας στην ψωμιέρα
Σε φίλαγα και χιόνιζε και πήγα στη δουλειά
Δε θα βαρεθώ ποτέ μου αυτή τη λέξη
που μ’ οδήγησε απ’ τα λόγια στα φιλιά
Κι ένα κόκκινο κρασί θα συνοδέψει
την απόφαση να μείνουμε αγκαλιά
Μ' ορμή ωκεανού
Τη μουσική μαθαίνω στο περπάτημά σου
και την περήφανη νύχτα μες στα μάτια σου.
Περνάς τραγούδι, κοιτάς φεγγάρι
και φεύγεις πάντα μ' ορμή ωκεανού.
Με παραμύθια θα 'ρθω στα γενέθλιά σου
απομεσήμερο έξω στον αγέρα σου.
Θα 'ρθω με ήλιο, θα 'ρθω Φλεβάρη
να πλέξεις κύμα ψηλό για να χαθώ...
Σάββατο χαράματα μπρος στην Αχερουσία
χόρεψα ζεϊμπέκικο πάνω στη φωτιά
βήματα γενέθλια για την Αθανασία
κι όλες οι αγάπες μου μία ξενιτιά
και την περήφανη νύχτα μες στα μάτια σου.
Περνάς τραγούδι, κοιτάς φεγγάρι
και φεύγεις πάντα μ' ορμή ωκεανού.
Με παραμύθια θα 'ρθω στα γενέθλιά σου
απομεσήμερο έξω στον αγέρα σου.
Θα 'ρθω με ήλιο, θα 'ρθω Φλεβάρη
να πλέξεις κύμα ψηλό για να χαθώ...
Σάββατο χαράματα μπρος στην Αχερουσία
χόρεψα ζεϊμπέκικο πάνω στη φωτιά
βήματα γενέθλια για την Αθανασία
κι όλες οι αγάπες μου μία ξενιτιά
Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2011
Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2011
30-31/01/11 - Αλλιώτικη μέρα...
Ξύπνησα κεφάτη το πρωί
έδιωξα από πάνω μου τη γκρίνια
έγιναν τα μάτια μου λουστρίνια
πήρα τη ζωή μου απ' την αρχή
Κοίταξα την πόλη τρυφερά
έδιωξα το σύννεφο το γκρίζο
ένιωσα σαν άστρο να γυαλίζω
μέσα σ' ανθρωπάκια σκοτεινά
Αλλιώτικη μέρα, ανάβω φωτιά
σου λέω καλημέρα, σε παίρνω αγκαλιά
Αλλιώτικη μέρα, καλό ξαφνικό
μαζί μ' όλα τ' άλλα κι εμένα αγαπώ
μ' αγαπώ
Μέτρησα τον κόσμο δυο φορές
μέσα στα απλά είν' τα ωραία
όπως όταν είμαστε παρέα
τι καλό που κάνει ένας καφές
Μέσα από παράπονα συρτά
ξέφυγε κι αλλάζει η ζωή μου
σήμερα γιορτάζει η ψυχή μου
κι όλα θα τα δω χρωματιστά
Αλλιώτικη μέρα, ανάβω φωτιά
σου λέω καλημέρα, σε παίρνω αγκαλιά
Αλλιώτικη μέρα καλό ξαφνικό
μαζί μ' όλα τ' άλλα κι εμένα αγαπώ
μ' αγαπώ...
έδιωξα από πάνω μου τη γκρίνια
έγιναν τα μάτια μου λουστρίνια
πήρα τη ζωή μου απ' την αρχή
Κοίταξα την πόλη τρυφερά
έδιωξα το σύννεφο το γκρίζο
ένιωσα σαν άστρο να γυαλίζω
μέσα σ' ανθρωπάκια σκοτεινά
Αλλιώτικη μέρα, ανάβω φωτιά
σου λέω καλημέρα, σε παίρνω αγκαλιά
Αλλιώτικη μέρα, καλό ξαφνικό
μαζί μ' όλα τ' άλλα κι εμένα αγαπώ
μ' αγαπώ
Μέτρησα τον κόσμο δυο φορές
μέσα στα απλά είν' τα ωραία
όπως όταν είμαστε παρέα
τι καλό που κάνει ένας καφές
Μέσα από παράπονα συρτά
ξέφυγε κι αλλάζει η ζωή μου
σήμερα γιορτάζει η ψυχή μου
κι όλα θα τα δω χρωματιστά
Αλλιώτικη μέρα, ανάβω φωτιά
σου λέω καλημέρα, σε παίρνω αγκαλιά
Αλλιώτικη μέρα καλό ξαφνικό
μαζί μ' όλα τ' άλλα κι εμένα αγαπώ
μ' αγαπώ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)