Aπ' τα κουμπάκια ανάμεσα...

Έγινε η απώλεια συνήθειά μας

Γλείφω το οξύ απ' τις ρωγμές των χειλιών σου
και προσπαθώ να σου απαλύνω τον πόνο
τα χρόνια που περάσανε μ' αφήσανε μόνο
να ψάχνω την πνοή μου στο νεκρό εαυτό σου

Ζητάω βοήθεια από ανήμπορα χέρια
που ριγούν στην αγάπη και τον τρόμο
πήρες λάθος το δικό μου δρόμο
και ψάχνεις το φως μου σε σβησμένα αστέρια

Η απουσία σου μ' εξουθενώνει
και δε μπορώ να συνηθίσω
νιώθω να προχωράω μπροστά
μα πάντα φτάνω πίσω
κι αυτή η αλήθεια με σκοτώνει

Σβήνω τα ίχνη από τα ψέμματά μας
παραπατάω στη σιωπή
έγινε η απώλεια συνήθειά μας
κι ο έρωτας μια άρρωστη κραυγή

Μέρες Αργίας

Ξέρω πως θα 'ρθει, και δεν θα 'μαι όπως είμαι,
να τον δεχτώ με το καλύτερο παλτό μου·
μήτε σκυμμένος στις σελίδες κάποιου τόμου,
εκεί που υψώνομαι να μάθω ότι κείμαι.

Δεν θα προσεύχομαι σε σύμπαν που θαμπώνει,
δεν θα ρωτήσω αναιδώς, πού το κεντρί σου;
Γονιός δεν θα 'ναι να μου πει, σήκω και ντύσου
καιρός να ζήσουμε, παιδί μου, ξημερώνει.

Θα 'ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου,
κι εκλιπαρώ φανατικά λίγη γαλήνη,
θα 'ρθει σαν πύρινο παράγγελμα που λύνει

όρους ζωής και την αδρή χαρά του κόσμου·
δεν θα μαζεύει ουρανό για να με πλύνει,
δεν θα κρατά βασιλικό ή φύλλα δυόσμου.

Να μ’ αγαπάς

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, Πρωτοχρονιά
Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μού πήρε πολλά το εφτά
εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ’ όλ’ αυτά

Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό
να σ’ το χαρίσω, να στάζει αγάπη ένα σωρό
Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ, να μου λες, πολύ
Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό

Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί
Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν, δε μπορεί
Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν
Μικρά τα ονόματα που όλα τα χωρούν

Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά
Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά
Δεν είν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός
Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ένοικος

Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί - να με φιλάς
Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η. - ως το πρωί
Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός
Να μην ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή

Να μ’ αγαπάς, εαυτέ μου, σ’ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού
απ’ τ’ ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, Πρωτοχρονιά
Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί σ’ ακούνε τη νύχτα αυτή
παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί...


Έλα όπως έρχεσαι,
κορίτσι και Θεέ
μικρή, (προσωρινή) Αθανασία!

Μες στα δυο της μάτια

Δυο κόσμους έχει η ψυχή μου
Δύση και Ανατολή
δυο καρδιές που ζουν κι αγαπάνε
μέσα σ' ένα ανάποδο μπιτ

Μα η αγάπη μου στέκει στη μέση
σα μητέρα θεά με τα δυο της παιδιά
μες στην αγκαλιά της όλο κλαίνε και θρηνούν
πως μια ημέρα θα χαθούν

Θέλω μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα μάτια της
μέσα στα δυο της μάτια να κοιτάζω

Μες στα καστανά της τα μάτια
μία θάλασσα ανοιχτή
μες στην αγκαλιά της ο ήλιος
να γιατρεύει κάθε πληγή

Κι από τα μαλλιά της πλεξούδες
να ζεσταίνουν κάθε διαβάτη
που 'χει ξαποστάσει πάνω στο σταρένιο της κορμί
κι έχει αποκοιμηθεί

Θέλω μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα δυο της μάτια να κοιτάζω
μες στα μάτια της
μέσα στα δυο της μάτια να κοιτάζω...

Insatiable

When moonlight crawls along the street
Chasing away the summer heat
Footsteps outside somewhere below
The world revolves I let it go
We build our church above this street
We practice love between these sheets
The candy sweetness scent of you
It bathes my skin I'm stained by you
And all I have to do is hold you
There's a racing in my heart
I am barely touching you

Turn the lights down low
Take it off
Let me show
My love for you
Insatiable
Turn me on
Never stop
Wanna taste every drop
My love for you
Insatiable

The moonlight plays upon your skin
A kiss that lingers takes me in
I fall asleep inside of you
There are no words
There's only truth
Breathe in
Breathe out
There is no sound
We move together up and down
We levitate our bodies soar
Our feet don't even touch the floor
And nobody knows you like I do
The world doesn't understand
But I grow stronger in your hands

Turn the lights down low
Take it off
Let me show
My love for you
Insatiable
Turn me on
Never stop
Wanna taste every drop
My love for you
Insatiable

We never sleep we're always holdin' hands
Kissin' for hours talkin', makin' plans
I feel like a better man
Just being in the same room
We never sleep there's just so much to do
Too much to say
Can't close my eyes when I'm with you
Insatiable the way I'm loving you

Turn the lights down low
Take it off
Let me show
My love for you
Insatiable
Turn me on
Never stop
Wanna taste every drop
My love for you
Insatiable...

Αόρατο δίχτυ

Έρχομαι απ' της σιωπής
τα απόκοσμα τα μέρη
κι είδα την πνοή της Γης
να φιλιέται με τ' αγέρι...

Φέρνω πέντε αναπνοές
απ' την άγια ένωσή τους,
δυο απ' αυτές για να με θες,
τρεις να καίγεσαι μαζί τους.

Πέρα απ' τα όρια του νου μου,
στον απύθμενο γκρεμό,
το αόρατό σου δίχτυ
ρίξε μου για να πιαστώ.

Το φεγγάρι μίλαγε
όλη νύχτα για τη μέρα
και το φως τού φύλαγε
μία θέση στον αέρα.

Φέρνω πέντε λόγια του,
σώπα να σ' τα ψιθυρίσω.
Στα κρυφά κατώγια του
τ' άφαντα να μαρτυρήσω.