Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Μόνο γιατί μ' αγάπησες...

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες
σε περασμένα χρόνια.
Και σ' ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.

Γιατί, μόνο γιατί σ' έσεναν άρεσε
γι' αυτό έμειν' ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ' ακολουθούσες όπου πήγαινα
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Μόνο γιατί σ' εσέναν άρεσε.

Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα
γι' αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
'μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Φουρτούνα στο πλυντήριο

Δε θα βαρεθώ ποτέ μου αυτόν τον κόσμο
κι ας μας πήρε καναρίνια σε κλουβιά
Στα περίπτερα μαστίχα παίρνω δυόσμο
Μόνο μ’ έρωτα νικιέται αυτή η σκλαβιά

Φουρτούνα στο πλυντήριο, ναυάγιο στη μπανιέρα
Αλεύρι, ανεμοστρόβιλος στου μίξερ την κοιλιά

Φθινόπωρο στη σκούπα μας, χειμώνας στην ψωμιέρα
Σε φίλαγα και χιόνιζε και πήγα στη δουλειά

Δε θα βαρεθώ ποτέ μου αυτή τη λέξη
που μ’ οδήγησε απ’ τα λόγια στα φιλιά
Κι ένα κόκκινο κρασί θα συνοδέψει
την απόφαση να μείνουμε αγκαλιά

Μ' ορμή ωκεανού

Τη μουσική μαθαίνω στο περπάτημά σου
και την περήφανη νύχτα μες στα μάτια σου.
Περνάς τραγούδι, κοιτάς φεγγάρι
και φεύγεις πάντα μ' ορμή ωκεανού.

Με παραμύθια θα 'ρθω στα γενέθλιά σου
απομεσήμερο έξω στον αγέρα σου.
Θα 'ρθω με ήλιο, θα 'ρθω Φλεβάρη
να πλέξεις κύμα ψηλό για να χαθώ...


Σάββατο χαράματα μπρος στην Αχερουσία
χόρεψα ζεϊμπέκικο πάνω στη φωτιά
βήματα γενέθλια για την Αθανασία
κι όλες οι αγάπες μου μία ξενιτιά

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

30-31/01/11 - Αλλιώτικη μέρα...

Ξύπνησα κεφάτη το πρωί
έδιωξα από πάνω μου τη γκρίνια
έγιναν τα μάτια μου λουστρίνια
πήρα τη ζωή μου απ' την αρχή

Κοίταξα την πόλη τρυφερά
έδιωξα το σύννεφο το γκρίζο
ένιωσα σαν άστρο να γυαλίζω
μέσα σ' ανθρωπάκια σκοτεινά

Αλλιώτικη μέρα, ανάβω φωτιά
σου λέω καλημέρα, σε παίρνω αγκαλιά
Αλλιώτικη μέρα, καλό ξαφνικό
μαζί μ' όλα τ' άλλα κι εμένα αγαπώ
μ' αγαπώ

Μέτρησα τον κόσμο δυο φορές
μέσα στα απλά είν' τα ωραία
όπως όταν είμαστε παρέα
τι καλό που κάνει ένας καφές

Μέσα από παράπονα συρτά
ξέφυγε κι αλλάζει η ζωή μου
σήμερα γιορτάζει η ψυχή μου
κι όλα θα τα δω χρωματιστά

Αλλιώτικη μέρα, ανάβω φωτιά
σου λέω καλημέρα, σε παίρνω αγκαλιά
Αλλιώτικη μέρα καλό ξαφνικό
μαζί μ' όλα τ' άλλα κι εμένα αγαπώ
μ' αγαπώ...

Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Κρατάς στα χέρια σου κλειδί

Ποια επιθυμία σε γεννά
ποια μυστική αλήθεια
ποια θύμησή μου σε ζητά
σαν παλαιά συνήθεια.

Κρατάς στα χέρια σου κλειδί
που με γυρίζει απ' την αρχή
στου έρωτα τη δίνη
κι εγώ πλανιέμαι σαν παιδί
στην ίδια πάντοτε στιγμή
που μέσα μου σε κλείνει.

Ποιο όνειρό μου περπατάς
ποιο ξεχασμένο πάθος
ποιον έρωτα εσύ ξυπνάς
μες στης καρδιάς το βάθος.

Κρατάς στα χέρια σου κλειδί
που με γυρίζει απ' την αρχή
στου έρωτα τη δίνη
κι εγώ πλανιέμαι σαν παιδί
στην ίδια πάντοτε στιγμή
που μέσα μου σε κλείνει...

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Σαν βροχή

Ποια μουσική περπατάει στο πλάι σου
ποια πυρκαγιά στα μαλλιά.
Ποια σιωπή καταπίνει τα λόγια μου
και ψιθυρίζω φιλιά.
Κάψε τις νύχτες μου, σβήσε τις μέρες μου
κάνε το χρόνο στιγμή.
Ό,τι ευχήθηκα κι ό,τι φοβήθηκα
είναι καιρός να φανεί.

Σαν βροχή που πέφτει στα φύλλα
στα μαλλιά, στο πρόσωπο κυλά,
σαν βροχή σε θέλω απόψε
να βραχώ, ως τη ρίζα της φωνής,
γέλιο μου.
Στη φωτιά που μέσα μου καίει
μια φωνή γελάει και κλαίει,
στη φωτιά θα πέσω μαζί σου
να σωθεί ό,τι είναι δυνατό,
γέλιο μου, φλόγα μου - φλόγα μου.

Ποια μουσική δυναμώνει στο βλέμμα σου
κι όλα χορεύουν γλυκά.
Ποιος πυρετός ανεβαίνει στο αίμα μου
και κοκκινίζει ξανά.
Κάψε τις νύχτες μου, σβήσε τις μέρες μου
κάνε το χρόνο στιγμή.
Ό,τι αγάπησα κι ό,τι παράτησα
είναι καιρός να κριθεί.

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

Just the two of us

I see the crystal raindrops fall
And the beauty of it all
Is when the sun comes shining through
To make those rainbows in my mind
When I think of you some time
And I want to spend some time with you

Just the two of us
We can make it if we try
Just the two of us
Just the two of us
Building castles in the sky
Just the two of us
You and I

We look for love, no time for tears
Wasted water's all that is
And it don't make no flowers grow
Good things might come to those who wait
Not to those who wait too late
We got to go for all we know

Just the two of us
We can make it if we try
Just the two of us
Just the two of us
Building them castles in the sky
Just the two of us
You and I

I hear the crystal raindrops fall
On the window down the hall
And it becomes the morning dew
And darling, when the morning comes
And I see the morning sun
I want to be the one with you

Just the two of us
We can make it if we try
Just the two of us
Just the two of us
Building big castles way up high
Just the two of us
You and I

Just the two of us
Just the...just the...just the two of us...

Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Post-Love

Αν είμαστε έτσι καλά
μ' αυτή την αγάπη
που πότε σωπαίνει
και πότε μιλά
Μπορούμε να μπούμε
σε πλοία και τρένα
να δούμε πολλά ή κανένα

Αν είμαστε έτσι γεροί
και νιώθουμε ωραία
που είπαμε όχι σε τόσα μπορεί
υπάρχει ένας χρόνος
στ' αλήθεια μεγάλος
να ζει για τον έναν ο άλλος

Αν είμαστε έτσι ζεστά
και κάνουμε αστεία
στη μέση του δρόμου
στον κόσμο μπροστά
Δεν ξέρω τι άλλο
μπορούσα να ελπίζω
θα χάσω είχα πει, μα κερδίζω...